روستای ماروس:

روستای ماروس [Mārus]، با ارتفاع 1415 متر از سطح دریا، در موقعیت 35 درجه و 48 دقیقه‌ی عرض و 58 درجه و 34 دقیقه‌ی طول جغرافیایی واقع شده است. این روستا که شغل اهالی آن زراعت و مالداری  و مذهبشان شیعه است در اقلیم جلگه‌ی جنوب دشت نیشابور قرار دارد. روستاهای قاسم‌آباد دهنه ، سلطانیه ، شوررود ، استایش و چاه نسر  همسایه های این روستا می باشند.

 محوطه‌ی باستانی ماروس:

محوطه‌ی باستانی ماروس، در جنوب روستای ماروس و در مساحتی به ابعاد بیش از 300 *100 متر قرارگرفته است. این محوطه، با ارتفاع حدود یک متر از سطح جاده و در میان ارتفاعات واقع شده و از شمال با روستای ماروس و از شرق، غرب و جنوب با ارتفاعات، همجوار است. حفر کانالی این محوطه‌ی کم‌ارتفاع را به دو قسمت شرقی و غربی تقسیم کرده است. این محوطه، در بین اهالی به «تپه قبرستان» [Tappe Qabrestān] معروف است و دارای مواد فرهنگی متنوع، دربرگیرنده‌ی سفال ساده‌ی بدون لعاب،  و سفال با لعاب فیروزه‌ای، سبز و شیری، نقوش سیاه، قطعات ظروف هرکاره، خشت و قلوه‌سنگ –که احتمالا در معماری این منطقه مورد کاربرد بوده- می‌باشد. در قسمتی که کانال حفر شده، آثار یک تنور دیده می‌شود. ارتفاع محوطه در قسمت‌های جنوبی بیشتر می‌شود. قدمت این اثر با توجه به مواد فرهنگی سطح آن به دوره اسلامی (قرن سوم تا هفتم هجری) می‌‎رسد. این محوطه، به شماره‌ی 15878 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.